Zmiany w CIT 2018 r.

Od stycznia 2018 r. podatek CIT czeka szereg zmian wpływających na ostateczną wartość podatku w 2018 r. Podatnicy powinni znać zasady oraz terminy wprowadzenia modyfikacji podatkowych.

Dane podatników CIT bardziej jawne

W przypadku podatkowych grup kapitałowych, bez względu na wysokość osiągniętych przychodów oraz podatników innych niż podatkowe grupy kapitałowe, u których wartość przychodu uzyskana w roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok podania indywidualnych danych podatników do publicznej wiadomości obowiązkowym stanie się publikacja podstawowych danych z deklaracji CIT do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra do spraw finansów publicznych. Dane te będą publikowane corocznie, w terminie do dnia 30 września i obejmą:

  • firmę (nazwę) i numer identyfikacji podatkowej podatnika;
  • wskazanie roku podatkowego;
  • informacje o wysokości
    • osiągniętego przychodu
    • poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
    • osiągniętego dochodu albo poniesionej straty
    • podstawy opodatkowania,
    • kwoty należnego podatku.

 Do publicznej wiadomości mogą zostać podane również dane dotyczące procentowego udziału kwoty podatku dochodowego w zysku brutto wykazanym w sprawozdaniu finansowym.

Niskie dochody oznaczać będą brak zaliczek na podatek CIT

Podatnicy mogą nie wpłacać zaliczki jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku nie przekracza 1000 zł. Jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku przekracza 1000 zł, wpłacie podlega różnica pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek wpłaconych od początku roku.

Niższe obwarowania w celu założenia oraz prowadzenia podatkowej grupy kapitałowej

Warto zapoznać się z nowymi wymogami dotyczącymi grupy podatkowej, która pozwala na szereg korzyści w podatku CIT między jej członkami. Podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli m.in.:

  • przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż 500 000 zł (do końca 2017 r. limit ten wynosił 1.000.000 zł),
  • spółka dominująca posiada bezpośredni 75% (poprzednio - 95%) udział w kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego pozostałych spółek, 
  • dopuszczalne stało się zawieranie umów i pozostawanie w związkach z podmiotami powiązanymi pod warunkiem prowadzenia czynności z takimi podatnikami na warunkach rynkowych (poporzednio takiej możliwości nie było),
  • poziom dochodów w przychodach kształtować musi się na poziomie co najmniej 2% (poprzednio było to 3%),
  • część warunków na przystapienie do nowej grupy kapitałowej wydłuża termin wyczekiwania, po którym można ponownie przystąpić do PGK do 3 lat (poprzednio wyłącznie 1 rok),
  • z PGK nie można ani wyjść, nai wejść do niej (poprzednio zakaz dotyczył wyłącznie wejścia do niej nowych podmiotów); wyjątkiem  dozwolone w działalności PGK
  • zgłoszenie umowy o PGK do organów skarbowych przez spółkę dominującą następuje w terminie do 45 dni (poprzednio 3 miesiące).
  • po likwidacji PGK poszczególne spółki rozliczyć muszą podatek obowiązek rozliczenia podatku po likwiacji PGK dotyczyć będzie okresu od drugiego roku podatkowego poprzedzającego dzień utraty przezpodatkową grupę kapitałową statusu podatnika, liczonego od początku roku podatkowego, w którym to zdarzenie wystąpiło, oraz za okres od początku roku, wktórym nastąpiła utrata przez podatkową grupę kapitałową statusu podatnika, do dnia utraty przez podatkową grupę kapitałową statusu podatnika - przyjmując,że podatkowa grupa kapitałowa w tych okresach nie istniała. Rozliczenia podatku dochodowego dokonuje odrębnie każda z tych spółek, obliczając należnezaliczki na podatek dochodowy oraz należny podatek za poszczególne lata podatkowe od dochodu ustalonego zgodnie z art. 7 ust. 1-3, odpowiednio zaposzczególne miesiące i lata, w których podatek był rozliczany przez spółkę dominującą.

Zyski kapitałowe spółki osobnym źródłem przychodów

Wprowadza się osobną kategorię przychodów w podatku CIT - pochodzących z zysków kapitałowych. Na przedmiot opodatkowania podatkiem CIT składa się dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów (np. ze sprzedaży towarów, produkcji czy świadczenia usług). Do zysków kapitałowych należą m.in. Za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody z udziału w zyskach osób prawnych, niepodzielony zysk, odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę,  pożyczka partycypacyjna, zyski z tytułu przekształceń, przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia, z zamiany udziałów (akcji), czy przychody z praw majątkowych, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych. 

Podstawową konsekwencją zmian jest rozdzielenie kosztów, a także strat, które należy przypisywać osobno do przychodów z zysków kapitałowych albo do innych przychodów. Dotyczyć to będzie zarówno kosztów bezpośrednio związanych z tą grupą przychodów, jak i kosztów pośrednich. 

Ponadto nie ma możliwości kompensowania strat dochodami wramach tych źródeł. Gdy spółka uzyska dochód z jednego źródła, a z drugiego stratę, zapłaci podatek od dochodu. Nie pomniejszy dochodu o stratę (tak jak to było do końca 2017 r., gdy wszystkie przychody i koszty były rozliczane wspólnie). Będzie mogła ją odliczyć w następnych 5 latach od dochodu - w ramach źródła, z którego strata wystąpiła.

Wyższe limity kosztów podatkowych dla żłobków i działalności prorodzinnej

Do kosztów uzyskania przychodów zaliczać można wydatki z tytułu:

  •  prowadzenia zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 1000 zł na każde dziecko pracownika, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.), uczęszczające do zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola,
  • dofinansowania pracownikowi wydatków związanych z objęciem dziecka pracownika opieką sprawowaną przez dziennego opiekuna lub uczęszczaniem dziecka pracownika do żłobka, klubu dziecięcego lub przedszkola, do wysokości nieprzekraczającej kwoty wydatków poniesionych i udokumentowanych przez pracownika, miesięcznie nie więcej niż kwota 1000 zł na każde dziecko, o którym mowa w art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów prac twórczych, doradztwa i praw autorskich

Podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:

  • usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,
  • wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT,
  • przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze

- poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych lub podmiotów z krajów stosujących szkodliwą politykę podatkową. Wyłączenie dotyczy tej części wydatków, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych i odsetek.

Wyłączenia stosuje się do nadwyżki wartości kosztów przekraczającej w roku podatkowym łącznie kwotę 3 000 000 zł. Jeżeli rok podatkowy podatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę tego progu oblicza się, mnożąc kwotę 250 000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego podatnika.

Do kosztów podatkowych nie zalicza się również w 2018 r. odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych dotyczących:

  • autorskich lub pokrewnych praw majątkowych,
  • licencji,
  • praw określonych w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,
  • wartości stanowiącej równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- jeżeli uprzednio te prawa lub wartości były przez podatnika lub spółkę niebędącą osobą prawną, której jest wspólnikiem, nabyte lub wytworzone a następnie zbyte - w części przekraczającej przychód uzyskany przez podatnika z ich uprzedniego zbycia.

Podobnie z kosztów wyłączone są wszelkiego rodzaju opłaty i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości wskazanych powyżej, nabytych lub wytworzonych przez podatnika lub spółkę niebędącą osobą prawną, której jest wspólnikiem, a następnie zbytych - w części przekraczającej przychód uzyskany przez podatnika z ich zbycia.

Podwyższenie limitów amortyzacji środków trwałych

Amortyzacja podatkowa staje się od 2018 r. obowiązkowa w przypadku składników majątku, których wartość początkowa przekracza 10.000 zł. Limit 3.500 zł zostaje zniesiony. 

Zmiany w rozliczeniach zagranicznych spółek kontrolowanych

 Podwyższeniu ulegają limity, na podstawie których dochodzi do uznania spółkę za kontrolowaną i od której dochodzów pobiera się 19% podatek w Polsce. Za zagraniczną spółkę traktuje się podmiot w której podatnik  samodzielnie lub wspólnie z podmiotami powiązanymi, posiada nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 30 dni, bezpośrednio lub pośrednio, ponad 50% (poprzednio 25%) udziałów w kapitale lub ponad 50% (poprzednio 25%) praw głosu w organach kontrolnych lub stanowiących, lub ponad 50% (poprzednio 25%) udziałów związanych z prawem do uczestnictwa w zyskach,

Opłata recyclingowa w przychodach i kosztach, czyli jak rozliczać reklamówki 

Na podstawie art. 40c ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 1863, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 2056) wprowadzona została opłata za lekkie torby. Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów oferowanych w tej jednostce, jest obowiązany pobrać opłatę recyklingową od nabywającego lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego.

Ta opłata recyklingowa staje się przychodem podmiotu, który uzyskuje taką opłatę od klienta. Jednoczesnie jej poniesienie jako koszt podatky pozwala zakwalifikować ją jako koszt uzyskania przychodów. 

Ostatecznie opłata recyklingowa stanowi dochód budżetu państwa i jest wnoszona do dnia 15 marca roku następującego po roku kalendarzowym, w którym została pobrana.

Przychody z nieruchomości wykorzystywanych komercyjnie

Od 2018 r. podatek dochodowy od przychodów z tytułu własności środka trwałego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego wartość początkowa przekracza 10 000 000 zł - wynosi 0,035% podstawy opodatkowania za każdy miesiąc. Dla celów ustalenia podstawy opodatkowania przyjmuje się fikcję, że co do zasady każda taka nieruchomość przynosi przychód. Podatek pobiera się od podstawy opodatkowania stanowiącej różnicę między wartością początkową środka trwałego a kwotą 10 mln zł. 

Podatek pobiera się od budynku handlowo-usługowego sklasyfikowanego w Klasyfikacji jako centrum handlowe, dom towarowy, samodzielny sklep i butik, pozostały handlowo-usługowy albo od budynku biurowego sklasyfikowanego w Klasyfikacji jako budynek biurowy. W tym ostatnim jednak przypadku podatku nie pobiera się dla budynków biurowych wykorzystywanych wyłącznie lub w głównym stopniu na własne potrzeby podatnika.